تقدیم به تو
گفته بودی که برایت بسرایم شعری
شعری از کهنه ی دلم
شعری از باغچه ی دلم
که تو در آن باشی
گفته بودی که در آن شعر بگویم گل مریم
سلام ای نازنین
باز نامه دادم
نمی ره قصه ی عشقت زیادم
گذاشتی عمرتا
پای دل من
نشستی پای حرفای دل من
نرنجیدی تو از امروز و فردام
نترسیدی که من این گونه دنیام
منا شرمندی کردی با محبت
که دیدار تو اسمش شد زیارت
تو گر بری پریشون خیالم
همه میگند که من دیونه حالم
نمی دونند که این دیونه در فکر شفا نیست
که هر چه باشد اما بی وفا نیست
